De traditie van Sint-Maarten in Lanklaar leeft al sinds 1930. Vroeger kwamen hele buurten samen rond één grote vuurhoop — een symbool van warmte, ontmoeting en gemeenschap. Maar de laatste editie werd herleid tot enkele kleine vuurkorven, die nauwelijks sfeer of betrokkenheid wisten te brengen. Veel inwoners voelden het verschil. Letterlijk én figuurlijk.
Wat ons vooral zorgen baart: de beslissing om af te stappen van de centrale vuurhoop gebeurde zonder inspraak van Volkskunstgroep De Passerelle, die het evenement al sinds 1982 mee organiseert. Voor een stad die inzet op participatie, is dat een gemiste kans.
Daarom stelde Jackie Janssen, namens Team 3650, volgende vragen aan het stadsbestuur:
- Hoe wordt er gezorgd voor het behoud en de veilige organisatie van de Sint-Maartenvuurtraditie in Lanklaar?
- Waarom werd er niet overlegd met lokale verenigingen zoals De Passerelle?
- Is het een bewuste keuze om socio-culturele activiteiten steeds meer te centraliseren in Dilsen-centrum?
- Kunnen we een totaaloverzicht krijgen van de socio-culturele subsidies per kerkdorp?
Voor ons is het helder: het herstellen van de grote vuurhoop — in een veilige, beschermde opstelling én met inspraak van lokale verenigingen — kan opnieuw een verbindende kracht worden in Lanklaar. Tradities zijn geen overblijfselen van het verleden, maar bruggen naar een sterke toekomst.
📍 Want waar vuur is, is verbinding. Laat dat ook gelden voor onze kerkdorpen.
